Yaşama iştahsızlığı tedavi olur mu?
Antalya’dan En İyi Yönetmen başta olmak üzere dört ödül kazanan “Artakalan” bu cuma vizyonda. Yeşim Ustaoğlu imzalı film, sanatçı çiftin özüne dönüşüyle yaşadığı değişimi anlatıyor

Müjde Işıl – Bu yıl Yeşim Ustaoğlu 10 sene aradan sonra birbiriyle bağlantılı iki filmle sinemaya döndü. “Kuru Taşın Başı” belgeselinde yöntemen, Yusufeli Barajı nedeniyle yüzyıllardır ekip biçtikleri topraklarını, evlerini, can yoldaşı hayvanlarını geride bırakıp beton ve tüketim odaklı hayata tutunmaya çalışan yöre sakinlerini anlattı. Antalya Film Festivali’nde En İyi Yönetmen başta olmak üzere dört ödül kazanan “Artakalan” ile “Kuru Taşın Başı”nı birbirine bağlayan nokta da bu baraj ve çevresi. Çünkü başkahraman Elif’in kendini bulma yolculuğuna bu mekân da ev sahipliği yapıyor.

Köklerine dönmek
Öykü Karayel’e Antalya’da En İyi Kadın Oyuncu Ödülü getiren Elif, Yeşim Ustaoğlu’nun deyimiyle ‘yaşama iştahsızlığı’ndan muzdarip, yaratma gücünü kaybetmiş bir şair. Eşi müzisyen Mehmet düzgün bir eş, evde eğitim verdikleri oğulları ile refah seviyesinde yaşıyorlar. Ancak Elif yeteneğini ve ilhamını kaybedince gitmenin doğru olacağına karar veriyor. “Çok zor bir proje. Bir şairin nefessizliğini, yaşama iştahsızlığını anlatmak ve bütün dünyayı bunu ikna etmek istiyorsunuz. Bıçak sırtı bir hikâye. Elif sevilmeyecek bir karaktere dönüşebilirdi” diyor Ustaoğlu. Elif yola düştüğünde Mehmet de hasta babasının yanına, köyüne gidiyor oğlu ile. Yani iki sanatçı da köklerine dönüyor. Mehmet kendisinin ve ailesinin sorumluluğunu üstlenince, Elif de bireysel özgürlüğünü kazanınca hayata bağlanıyor. Genelde karamsar ve karanlık tonlarda seyreden köye dönüş hikâyelerine karşın “Artakalan” yönetmenin deyimiyle ‘huzurlu ve umutlu’ bir film; hissetmenin filmi… “Sinematografik olarak dili oluştururken kendim de dahil, izleyen herkese o ânı duyularımızla hissettirebilmeyi istedim. Kar parçasının çatıdan düşerken, damlayan suyun çıkardığı sesi… Seyircinin de o ânın içinde yaşamasını istedim. Biz ne kaçırıyoruz? Bunları seyircimle paylaşmak istedim” diyor Ustaoğlu. Birhan Keskin’in şiirleri ve ödüllü görüntü yönetmeni Kiril Prodanov’un çekimleri “Artakalan”ın hayata dair bu dertlerini etkileyici kılıyor.
Bir yol hikâyesi
Yeşim Ustaoğlu “Artakalan”ı “Güneşe Yolculuk” ile birlikte hissettiğini vurguluyor. “Hemen her filmim biraz yollarda geçse de ‘Güneşe Yolculuk’ta İstanbul’dan Güneydoğu’ya doğru giderken her türlü zorluğa rağmen Türkiye’de ne gördüğümü anlattım. ‘Artakalan’da da aynı duygu var. Çok şeyi yeniden sorgulattı, çok şeyi de iyi de gelerek, iyileştirerek yaşattı. Şunu çok sordum: Ne değişmiş? Tabii çok şey değişmiş. Yani çok şeyi de kaybetmişiz. Toprağa, suya, insana verdiğimiz kıymet de dahil olmak üzere çok şeyi yeniden sorgulattı. Ama bizim gerçekten toprağa, suya, insana hürmet ederek yaşamayı hâlâ öğrenmemiz gerekiyor” diyor.
Kaynak: Milliyet