12 Kasım 2026, 12:49:46
Dolar 50,2579
Euro 55,7897
Altın 6.407,06
BİST 11.666,42
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
Denizli 17°C
Az Bulutlu
Denizli
17°C
Az Bulutlu
Per 22°C
Cum 22°C
Cts 20°C
Paz 20°C
Reklam
Reklam

25 yaşında çiftlikte kendi işinin patronu oldu! ‘Kadınlar olmasa köyde her şey hammadde olarak kalırdı’

Bursa’dan evlenerek Düzce’nin Gölyaka ilçesine taşınan 25 yaşındaki Aybüke Genç, şehir hayatını geride bırakıp hayvanlarıyla iç içe bir yaşam kurdu. Grafik tasarım mezunu olan Aybüke, bugün inekleri ve tavuklarıyla ilgileniyor, kendi sebzesini yetiştiriyor. Köy hayatına dair bilinmeyen zorlukları da anlatan Genç, ‘Bana yapamazsın dediler. Ben ise hiçbir şey bilmediğimi kabul edip öğrenmeye başladım. Şimdi hayal ettiğim hayatı yaşıyorum’ dedi.

25 yaşında çiftlikte kendi işinin patronu oldu! ‘Kadınlar olmasa köyde her şey hammadde olarak kalırdı’
Reklam
12.11.2026 07:42

Gonca Kocabaş / Milliyet.com.tr – Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Grafik Tasarım Bölümü mezunu 25 yaşındaki Aybüke Genç’in hayatı, 2025 yılında evlenerek Bursa’dan Düzce’nin Gölyaka ilçesine taşınmasıyla değişti. Şehir hayatından uzaklaşarak hayvanlarla ve doğayla iç içe bir yaşamın parçası olan Aybüke, bugün küçük çiftliğinde inekleri ve tavuklarıyla ilgileniyor. Ancak onun hikâyesi, yalnızca şehirden köye taşınmanın değil, hiç bilmediği bir yaşamı öğrenerek kendi ayakları üzerinde durmanın da öyküsünü anlatıyor.

‘HİÇBİR ŞEY BİLMEDİĞİMİ KABUL ETTİM’

Eşi Ali’nin hayvanlarla ilgilenmeye kendisinden önce başladığını anlatan Aybüke, çiftlik işlerini zamanla eşinden devraldığını söyledi. Hayvancılık konusunda önceden herhangi bir deneyimi olmadığını belirten Aybüke, ilk zamanlarda en büyük kaygısının şehir hayatına kıyasla imkânların daha kısıtlı olması olduğunu dile getirdi. Yakın çevresinden de bu yaşamı sürdüremeyeceğine yönelik yorumlar aldığını anlatıp şu sözlerle devam etti:

“Akrabalarım başta ‘Yapamazsın, köy bildiğin gibi bir yer değil’ dediler. Ama bildiğim tek bir şey vardı, o da hiçbir şey bilmediğimdi. Bu yüzden öğrenmeye son derece açık bir zihinle atıldım tüm işlere. Hala öğreneceğim çok şey var. Ben biraz da ‘yapamazsın’ kelimesine inat yapanlardanım. Bu işi yürütmek hem kendime hem de yapamazsın diyenlere ‘Bakın işte yaptım, başardım’ dememin yoluydu.”

‘İNEKLERİMİZ KENDİ İSİMLERİNİ BİLİYORLAR VE ONLARDAN BAHSEDİNCE ANLIYORLAR’

Çiftlikte yaşamın dışarıdan göründüğü kadar kolay olmadığını belirten Aybüke’nin günü, sabah uyanır uyanmaz bahçeye inmekle başlıyor. Önce farklı cins ve boylardaki tavuklarıyla ilgileniyor. Ardından ineklerini sağıyor, buzağıların bakımını yapıyor, ahırı temizliyor ve hayvanların yemlerini hazırlıyor. İşlerini tamamladıktan sonra kahvaltısını da çiftliğin sunduğu imkânlarla hazırlıyor. Yumurtasını tavuklarından, sebzesini ise kendi bostanından alıp, günün geri kalanını bahçe işleriyle geçiriyor. Hayvanların bakımında düzenin önemine dikkat çeken Aybüke, özellikle ineklerin alışkanlıklarına bağlı olduğunu ve sağım saatlerinin 12 saatte bir aksatılmaması gerektiğini dile getirdi. Hayvanların gebeliklerini ve sağlık durumlarını sürekli takip ettiklerini belirten Aybüke, zamanla her birinin karakterini tanıdığını ifade etti.

İneklerin son derece hisli ve sosyal hayvanlar olduklarına değinen Aybüke, “Hepsi kendi ismini bilir ve ondan bahsettiğimizi anlar. Tavuklar da birbirinden farklı huylara sahip. Bazen hasta ve güçten düşenler oluyor. O zaman onları eve alıp iyileşene kadar ilgileniyorum” dedi.

Kendi çiftliklerini kurma fikrinin nasıl ortaya çıktığını sorduğumuz Aybüke, “Eşim, İstanbul’dan ilk taşındığında komşunun ineği buzağılıyor ve evin süt peynir ihtiyacı çıksın diye o bakıyor. Sonrasında da çoğala çoğala 10 tane oluyorlar. Bu işten oldukça zevk alınca da devam etmeye karar veriyor. Sonrasında da ben gelince işleri öğrenip ondan devralıyorum. O da kendi işini yapıyor şu anda. Yorgun olmadığı zamanlarda bana bahçede yardım etmeye devam ediyor. Şu anda inek sayımızı azaltıp kendimize bir yer satın aldık. Yavaş yavaş ineklerimizi tekrar çoğaltmayı hedefliyoruz. Çiftliğimizi yavaş yavaş büyütüyoruz” şeklinde konuştu.

‘İNEKLERİMİZE KENDİ YONCALARIMIZI KULLANIP, KALAN YEMLERİ SÜT PARASIYLA ALIYORUZ’

Büyük bir bahçeleri olduğunu ve arazi anlamında da şanslı olduklarını dile getiren Aybüke, “Sadece lokasyonumuz biraz merkeziydi. Bu yüzden en zor kısım hayvanları temin etmekti. Yorucu olmaması adına da ergonomik bir ahır yapmak da maddi anlamda en zorlayan iki unsurdan biri elbette. En büyük dertlerden biri de hayvanları doyurabilmek. Bazen tercihen meraya yollayanlarımız da oluyor tabii ama biz hastalıktan korktuğumuz için inekleri sadece kendi bahçe sınırlarımız da gezdiriyoruz. Yonca tarlamızdan yoncalarımızı temin ediyor geri kalan yemleri süt paralarıyla satın alıyoruz. Hayvan bakımı da tamamen bizim iş gücümüzle olduğu için bu kısımda bir sıkıntı yaşamıyoruz çok şükür” dedi ve ekledi:

Çiftlik hayatının ekonomik açıdan nasıl bir tablo ortaya çıkardığını sorduğumuz Aybüke, “Bütün geçimini bundan sağlayan arkadaşlarım için durum daha farklıdır tabii ama bizim yegâne gelir kaynağımız onlar değil. Ama bir inek çok rahat bir şekilde kendini karnını doyuracak parayı da çıkarır, cebinize harçlık da bırakır eğer ürününüzü perakende satıyorsanız. Ama toptan fiyatına veriyorsanız maalesef ekonomik anlamda size bir getirisi olmaz. Eğer kendi ekim araziniz varsa işiniz çok daha rahat olur çünkü yeme para vermezsiniz. Bizim yonca ektiğimiz bir arazimiz var ve bu bile çok kolaylık sağlıyor” bilgisini paylaştı.

‘KADINLAR OLMASA ÜRETİLEN HER ŞEY HAMMADDE OLARAK KALIRDI’

‘Kadın demek üretmek demek’ diyen Aybüke, “Dünya üzerinde gördüğümüz her şeyde kadın elinin izi var. Bu yüzden olduğumuz yerde saymak biz kadınlara göre değil, her zaman bir adım öteye taşımamız gerek benliğimizi. Köy yaşamında da emin olun kadınlar olmasa üretilen her şey hammadde olarak kalırdı. Ne süt peynire ne de ekinler ekmeğe dönüşürdü. Bu yüzden emekçi bütün kadınlara saygım çok büyük. Kendi üretim alanlarımızı oluşturmamız bu güvenli bölgemizde ne bir mobbinge, ne bir tehdide, ne de sınır ihlaline uğramadan çalışma hayatına dahil olabilmemizi sağlıyor. Elbette hayallerine giden yolda böyle yerlerden geçen pek çok kadın var ve eminim hepsi çok güçlü kadınlar. Ama ben yıllarca hizmet sektöründe çalıştım ve huzuru en sonunda böyle buldum. En büyük destekçim de ailem tabii ki. Onlar bana güvenmeseydi bir tarafım hep buruk kalırdı. Ama hem eşimin ailesi hem de kendi ailem hep çok destek çıktı. Özellikle kayınvalidemin hakkı ödenmez, her zaman yanımdadır. Yapamadığım bir şey olduğunda birbirimize hep destek oluruz. Burada da pek çok şeyi bana o öğretti” dedi ve ekledi:

“Şehirden yorgun düşmüş ve artık daha sakin bir hayat yaşamak isteyen arkadaşlarım oluyor genelde. Ama emin olun burası da hep bir mücadele. Evet, belki başımızda despot müdürler veya sürekli daha hızlı çalış diyen amirler yok ama sanmayın ki işler kolay. Geçimini bundan sağlamaya çalışacak arkadaşlarımın daha temkinli ve hazırlıklı gelmesini tavsiye ederim. Her şeyden önce bir sermaye gerekecek elbette ve çokça sabır. Ama benim gibi sadece kendine üreten ve yan taraftan başka ek iş yapacak olan dostlarım bolca emek ve sevgi ile neler olabildiğini gördüğünde iyi ki yapmışız diyeceğini biliyorum. Emek olmadan yemek olmuyor. Ben inanıyorum ki kalpten isteyen her kadının yapamayacağı şey yoktur.”

‘BAZEN DE BAŞARISIZ OLMAYI GÖZE ALIN’

‘Şehirde yaşayan ve köye taşınmayı düşünen insanların en sık yaptığı yanlış öngörülü olmamak ve köy hayatının şehirden daha kolay olabileceğini düşünmek’ diyen Aybüke, “Çünkü burada her zaman teknolojik aletler olmuyor, iş gücüyle yapılacak çok iş var. Şehirde sadece ev düzeninden sorumlusundur ama köyde hem ev hem bağ bahçe, hele bir de hayvanınız varsa önce onları halleder, haliniz kalırsa evinize vakit ayırırsınız. Burada bir kahveyi huzur içinde içebilmek için önce hak etmeniz gerekiyor. Bütün işler bitsin de kahveyi de sonra içerim derken buluyorsunuz kendinizi” dedi ve sözlerini şöyle sonlandırdı:

“Köy hayatına geçmek isteyen ancak maddi kaygılar veya başarısızlık korkusu nedeniyle adım atamayan gençlere şunları söylemek isterim. Başarısız olmak gibi bir kaygıyla yola çıktığımız her işin sonu başarısız olur zaten. Ben her yaşadığım duruma tecrübe ve bana ne kattığı gözüyle bakarım. Başarısız olmaktan korkmayın. Şu hayatta yapmayı en çok istediğiniz şey neyse onun için bazen de başarısız olabilmeyi göze alın.”

Kaynak: Milliyet

ETİKETLER: , , , ,
YORUMLAR

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.